Zamek Gołuchów Sala Waz Greckich
Wzdłuż ścian z karmazynowym obiciem znajdowały się szafy oszklone z 200 najróżniejszymi wazami greckimi, terakotami i ceramiką. Wazy zebrane zostały przez Jana Działyńskiego z antykwariatów z Neapolu, Rzymu i Kapui. Zdobiły je amfory, oksybafony, amfory, stamnosy, hydrje. Obserwując te wazy można było prześledzić dzieje sztuki greckiej, między innymi okres zdobnictwa geometrycznego, orientalno- zwierzęcego czy epokę czarnych figur typu archaicznego na czerwonym tle i czerwonych na tle czarnym. Ostatnia epoka uznawana była za okres najświetniejszego rozwoju doskonałości malarstwa greckiego. Były tam też malowane w mitologiczne sceny wazy atteńskie, wykonane z gliny, błędnie uznawane kiedyś za etruskie. Zbiór owych waz prezentowany był najpierw w Hôtelu Lambert a następnie został przewieziony został do Gołuchowa.
Salę tę nakrywa gładki dębowy sufit i obiegający ściany wokoło rzeźbiony fryz z wężów i potworów. Drzwi wejściowe są bogato rzeźbione, wykonane zostały w stylu renesansowym prac dekoratorów sieneńskich. Lewą stronę od wejścia zajmował kominek kamienny, uwieńczony gzymsem, poniżej którego wyobrażone były nimfy i satyry. Ukazywał Adama i Ewę przy pracy, na tle krajobrazu z średniowiecznym zamkiem. Architraw okapu zdobiły tryglify. Pochodzenie kominka wskazuje na nieznany zamek lotaryński, a wykonany został w nurcie flamandzko-francuskim na przełomie XVII-XVIII stulecia.
W centralnym punkcie sali stał pozłacany stół dębowy z XVIII w. z pokrywą. Ten XVIII-wieczny mebel był pochodzenia krajowego i należał prawdopodobnie w przeszłości do inwentarza zamku gołuchowskiego.
Pośród starożytnych rzeźb zgromadzonych w tej sali, pochodzących z rezydencji Napoleona I i cesarzowej Józefiny z Malmaison pod Paryżem, a wywodzących się głównie z epoki hellenistycznej, wymienić należy głowy: marmurową rzymskiej imperatorowej, stratega szkoły attyckiej z IV wieku oraz rzeźbioną płytę labastrową z urny etruskiej przedstawiającą Ulissesa na okręcie.
Sala Waz Greckich